Opiekunki w Niemczech

Nie dziwią już artykuły o kolejnych agencjach, które mają postępowanie w prokuraturze. Wyłudzenia pieniędzy, brak wynagrodzeń, duże opóźnienia z wypłatami. Niestety wiele z małych firm i spółek żeruje na łatwowierności polskich kobiet. Wysyłają opiekunki do pracy przy osobach starszych w Niemczech. Obiecują wynagrodzenia rzędu 1500-2000 euro na rękę za miesiąc, wysyłają na niesprawdzoną ofertę. Opiekunka pozostaje sama w obcym kraju, często nawet bez zapewnienia powrotu. Przeważnie firma, o ile uda się z nią skontaktować, zwodzi osoby pracujące w opiece, że wynagrodzenie zostanie wysłane „jutro”. Niestety ten dzień nie nadchodzi a po agencji znika ślad.

Od dawna na temat firm Agaty H. krążą w Internecie niepochlebne opinie wśród opiekunek. Tajemnicą poliszynela jest to, że firma 1A Pflegemax 24 z Mannheim od dawna jest na cenzurowanym u opiekunek. Kobiety pracujące w opiece na terenie Niemiec skarżą się na złe traktowanie, problemy z wypłatami czy niezgodność opisów miejsc pracy ze stanem faktycznym. Czy to prawda? Nie mam powodów twierdzić inaczej, zwłaszcza, że jestem w posiadaniu wielu oświadczeń skrzywdzonych opiekunek. Dziś poznajcie historię jednej z nich...

Coraz więcej skrzywdzonych polskich opiekunek idzie do sądów, domagając się sprawiedliwości. Wiele kobiet, które podjęły się pracy w charakterze opiekunki, zgłasza na policję nieprawidłowości, decyduje się na poinformowanie odpowiednich instytucji, które zajmują się patologiami w tak zwanej branży usług opiekuńczych. Na tym polu widoczne są tendencje wzrostowe, co cieszy. O swoje trzeba walczyć! Nie można pozwalać na kradzieże, nadużycia, czy mobbing. Ludzie, którzy są za to wszystko odpowiedzialni, powinni zostać surowo ukarani! Cieszy mnie fakt, że coraz więcej opiekunek podziela ten pogląd i pokłada nadzieję w stronie, które prowadzę. Chylę pokłony przed opiekunami, które zdecydowały się na ujawnienie prawdy o tym, co spotkało je podczas pobytu w Niemczech. Nie brak gorzkich słów pod adresem nieuczciwych agencji. Czuć wzbierającą złość, którą potęgują emocje. Posłuchajcie i wyciągnijcie wnioski.

Od dawna na temat firm Agaty H. krążą w Internecie niepochlebne opinie wśród opiekunek. Tajemnicą poliszynela jest to, że firma 1A Pflegemax 24 z Mannheim od dawna jest na cenzurowanym u opiekunek. Kobiety pracujące w opiece na terenie Niemiec skarżą się na złe traktowanie, problemy z wypłatami czy niezgodność opisów miejsc pracy ze stanem faktycznym. Czy to prawda? Nie mam powodów twierdzić inaczej, zwłaszcza, że jestem w posiadaniu wielu oświadczeń skrzywdzonych opiekunek. Dziś poznajcie historię jednej z nich...

Między bajki należy włożyć zapewnienia firmy 1A Medicas 24, obecnie Mamma Mia, że łatwo i szybko można zamienić zlecenie w razie jakichkolwiek problemów. W zeznaniach plącze się nawet główna rekruterka. W jednym miejscu twierdzi, że jak jest problem, „po miesiącu możemy panią przewieźć do innego podopiecznego”, z kolei kilka minut później słyszymy, że „około tygodnia koordynatorzy potrzebują aby znaleźć zastępstwo”. To jak to jest w rzeczywistości? W świetle relacji pokrzywdzonych opiekunek należy z całą mocą stwierdzić, że sytuacja wygląda zgoła inaczej i nie ma możliwości aby pani Wirginia o tym nie wiedziała, ponieważ pracując w firmie wielokrotnie byłem świadkiem telefonów ze skargami od opiekunek. Między bajki należy więc włożyć słowa głównej rekruterki jakoby koordynatorzy starali się zawsze pomóc.

Umowy fikcyjne lub brak umowy – pracownik jedzie do Niemiec na podstawie ustnych ustaleń i dopiero na miejscu okazuje się, że nie ma żadnego zabezpieczenia prawnego.

Gospodarze mieli w piwnicy półkę z żarówkami. Wszystkie poukładane w równym szyku, uporządkowane pod względem wielkości i mocy. Każdą trzeba było wyjąć z pojemnika, przetrzeć szmatką i odłożyć na miejsce. Ewa raz się pomyliła, a gospodyni w krzyk. Albo zakupy. W domu dwie pełne lodówki, ale starsza pani usłyszała w telewizji, że w jakimś markecie jest promocja. No to dawaj w samochód i jazda na drugi koniec dzielnicy — po cztery parówki. Ewa wytrzymała pięć i pół tygodnia. — Kiedy przyszła pielęgniarka, żeby założyć uciskowe skarpetki, po prostu chwyciłam walizkę i wyszłam na ulicę — przyznaje. Kilkanaście godzin później była z powrotem w Polsce.

Niemiecka Fundacja Ochrony Pacjentów uznała, że Niemcy znajdują się w fazie głębokiej zapaści w branży pielęgnacyjnej. Aby z niej wyjść, konieczne jest - jak powiedział przewodniczący Fundacji Eugen Brysch - "szybkie, równoczesne spełnienie trzech czynników: dobrych płac, atrakcyjnych warunków pracy i zwiększenie ilości liczby miejsc nauki zawodu". Brysch zwrócił przy tym uwagę na potrzebę zreformownia kosztów opieki w domach starców w Niemczech. W tej chwili coraz więcej niemieckich seniorów zagrożonych jest ubóstwem. Jego zdaniem ubezpieczenie pielęgnacyjne powinno przybrać taki sam charakter jak ubezpieczenie chorobowe; to znaczy pokrywać wszystkie koszty opieki nad osobami, które jej wymagają.

Pracują po kilkanaście godzin na dobę, bez urlopów i weekendów, często na czarno i za niskie stawki – wynika z raportu Europejskiego Komitetu Społeczno-Ekonomicznego (EESC). To najczęściej kobiety. Zwykle cudzoziemki, bo przyjezdne łatwiej zgadzają się wprowadzić do domu podopiecznego i zajmować się nim 24 godziny na dobę (lokalne opiekunki wolą przychodzić na godziny). W Niemczech to najczęściej Polki, w Polsce – Ukrainki i, od niedawna, Filipinki. Prof. Arne Petermann z niemieckiego Stowarzyszenia Opieki Domowej (VHBP), zrzeszającego firmy z branży opiekuńczej szacuje, że w Niemczech może być 400 tys. osób zajmujących się osobami starszymi, z czego 90 proc. to opiekunowie domowi. W Polsce takie statystyki nie są prowadzone. Nie ma jak, bo większość opiekunów i opiekunek zatrudniana jest na czarno.

Sahit H. i Agata H. Mąż i żona. A ich "biznesowe dzieci"? Medicas i 1A Medicas 24. Teraz zaś Mamma Mia. To w Polsce. W Niemczech jest firma 1A Pflegemax 24. Polskie placówki wysyłają pracownice do niemieckiej placówki. Dobrze przemyślane, prawda? Tyle że czasami skrzywdzone osoby nie chcą milczeć. Ba, czasem idą do sądów. Polskich i niemieckich. I wygrywają. I dobrze!

Społeczeństwo niemieckie drastycznie się starzeje, z roku na rok przybywa wymagających opieki osób starszych. Wiele rodzin nie ma możliwości zajmowania się krewnymi w „systemie 24-godzinnym”, a ceny niemieckich agencji opieki przekraczają ich możliwości finansowe. Alternatywą jest przyjęcie opiekunów delegowanych przez firmy opiekuńcze z Europy Środkowo-Wschodniej. Aktualnie ok. 200 000 z nich to Polacy. Ponad połowa – często zupełnie nieświadomie – pracuje w Niemczech nielegalnie (!). Tymczasem współpraca z nieuczciwą firmą może oznaczać dla klienta poważne konsekwencje prawne i finansowe. Jak zatem w gąszczu ofert z sektora opiekuńczego rozpoznać uczciwych usługodawców?

Między bajki należy włożyć zapewnienia firmy 1A Medicas 24, obecnie Mamma Mia, że łatwo i szybko można zamienić zlecenie w razie jakichkolwiek problemów. W zeznaniach plącze się nawet główna rekruterka. W jednym miejscu twierdzi, że jak jest problem, „po miesiącu możemy panią przewieźć do innego podopiecznego”, z kolei kilka minut później słyszymy, że „około tygodnia koordynatorzy potrzebują aby znaleźć zastępstwo”. To jak to jest w rzeczywistości? W świetle relacji pokrzywdzonych opiekunek należy z całą mocą stwierdzić, że sytuacja wygląda zgoła inaczej i nie ma możliwości aby pani Wirginia o tym nie wiedziała, ponieważ pracując w firmie wielokrotnie byłem świadkiem telefonów ze skargami od opiekunek. Między bajki należy więc włożyć słowa głównej rekruterki jakoby koordynatorzy starali się zawsze pomóc.