Jakie pani zdaniem należy wdrożyć zmiany na rynku usług opiekuńczych, aby prawa opiekunek były w większym stopniu chronione? Przede wszystkim konieczne jest przekształcenie umów cywilno-prawnych, czyli tzw. „śmieciowych”, w umowy o pracę. W umowach powinny być zapisy o czasie pracy, czasie wolnym, czasie próbnym, wynagrodzeniu za czas wolny, dniach świątecznych oraz feriach i urlopach, wypłacie za dni choroby, rozsądnym, zgodnym z prawem czasie wypowiedzenia. Dodatkowo konieczne byłoby zastopowanie zwolnień przez rodziny niemieckie, poprzez obowiązek wypłaty wynagrodzenia dla opiekunki do końca zlecenia, chociaż opiekunka już nie pracuje na zleceniu, lub wprowadzenie roszczenia o odszkodowanie za przerwanie pracy, niezawinione przez opiekunkę. Dyskusyjny jest punkt w umowach polskich agencji o karach za opuszczenie miejsca pracy. W ten sposób niektóre polskie firmy kompensują swoje starty i obciążają opiekunki, które np. na miejscu zlecenia spostrzegły, że informacje przekazane im przez firmę nie są zgodne z rzeczywistym stanem podopiecznej. Wtedy obciążanie opiekunki za wyjechanie z miejsca zlecenia jest bezprawne. Uważam też, że powinno się powołać urząd prawników i adwokatów dla tej branży, którzy reprezentowaliby i prowadziliby sprawy sądowe opiekunek. No i oczywiście silny związek pracowniczy, który proponowałby korzystne projekty w branży opieki. Zauważmy, że biznes firm opiekuńczych kwitnie, poszkodowaną stroną są panie z opieki, których prawa w dalszym ciągu nie są przestrzegane.
Z koordynatorką Związkowej Alternatywy Opiekunek, Izabelą Marcinek rozmawia Piotr Szumlewicz. Wywiad ukazał się w „Magazynie Dialogu Społecznego Fakty”.
Dodaj komentarz
Komentarze