Delegowanie opiekunek i opiekunów do pracy za granicą to proces, do którego pracodawca powinien starannie się przygotować. Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/957 z 28 czerwca 2018 r. zmieniająca dyrektywę 96/71/WE, nakłada na przedsiębiorstwa obowiązek zapewnienia pracownikom delegowanym minimalnych warunków zatrudnienia, jakie obowiązują w państwie przyjmującym. Dodatkowo pracodawcy powinni rozeznać się, czy państwo przyjmujące nie posiada innych wymogów formalnych, jakie powinny zostać spełnione, aby pracownik delegowany pracował legalnie.
Dopełnienie wszelkich formalności jest obowiązkiem każdego pracodawcy, którego działalność opiera się na delegowaniu pracowników. Przed delegowaniem pracowników tymczasowych, pracodawca powinien zapoznać się z zasadami, jakie panują w państwie przyjmującym.
Podstawowe dokumenty, które niezbędne są przy delegowaniu pracowników:
- umowa o pracę z opiekunką
- dokumenty legalizujące pobyt i pracę – jeżeli opiekunka pochodzi z tzw. kraju trzeciego
- formularz A1, który jest dokumentem poświadczającym, że właściwym ustawodawstwem jest polskie, a nie niemieckie, ponieważ to w Polsce dana opiekunka bądź opiekun jest ubezpieczany
- karta EKUZ jest dokumentem, który wydawany jest przez Narodowy Fundusz Zdrowia i jest podstawowym zabezpieczeniem zdrowotnym; uprawnia on do korzystania przez opiekuna/opiekunkę z podstawowych świadczeń zdrowotnych na terenie np. Niemiec
- inne dokumenty wymagane przez państwo przyjmujące, np. wiza Vander Elst – w przypadku opiekunek osób starszych delegowanych do Niemiec, które podlegają obowiązkowi wizowemu (np. Ukraińcy lub Białorusini)
hrappka.pl
Dodaj komentarz
Komentarze