Opiekunki mogą świadczyć usługi na następujących zasadach: umowa o pracę z niemieckim klientem, własna działalność gospodarcza w Niemczech lub w Polsce, delegowanie w ramach umowy o świadczenie usług, praca tymczasowa. Polskie agencje posiadające stosowne niemieckie pozwolenie na działalność tego rodzaju, mogą zawrzeć z niemieckim klientem umowę o użyczeniu pracownika tymczasowego. Opiekunka jako pracownik tymczasowy może zgodnie z prawem wykonywać w codziennej pracy szczegółowe polecenia niemieckiego klienta. Dlatego właśnie ten model należy uznać za jedynie prawidłowy, zarówno dogodny dla niemieckiego klienta, jak i w pełni zgodny z prawem.
Model ten nie znajduje jednak szerszego zastosowania na rynku niemieckim. W branży pracy tymczasowej obowiązują minimalne stawki godzinowe wynagrodzenia (w przypadku delegowania na podstawie umowy o świadczenie usług takich stawek minimalnych nie mamy). Ponadto czas pozostawania w gotowości do natychmiastowego świadczenia pracy (Bereitschaftsdienst) należy traktować jako czas pracy. Opiekunka pozostająca przez 24 godziny w gotowości do natychmiastowego świadczenia pracy, pracuje także przez 24 godziny, i należy jej się za ten czas wynagrodzenie. Na takie wynagrodzenie nie byłoby jednak stać wielu niemieckich klientów zdanych na pomoc opiekunki. Dlatego też niemieckie organy ścigania praktycznie nie zwalczają niezgodnego z prawem zatrudnienia opiekunek w prywatnych gospodarstwach domowych.
prawoniemieckie.pl
Dodaj komentarz
Komentarze